zaterdag 30 april 2016

Le Grand Large

Als we de grootste bioscoopzaal van Europa binnenlopen, zijn we toch licht teleurgesteld. De zaal is inderdaad heel erg groot. We zitten op het balkon en zien aan weerszijden kitscherige huisjes in Italiaanse stijl, inclusief replica's van klassieke beelden, boven ons een sterrenhemel, en heel in de verte een bioscoopscherm onder een lichtgevende boog. Het is wel een groot scherm, maar van deze afstand niet meer. Als we al een beetje beginnen te morren, komt echter een tweede scherm uit het plafond naar beneden. Deze is veel dichterbij en is nog veel groter. Het begint ons te duizelen als een driedimensionale kometenregen door ons heen vliegt om plaats te maken voor een enorme explosie waar op zijn beurt weer rotsblokken uit tevoorschijn komen die als ze naar ons toedraaien transformeren in massieve letters:

LE GRAND LARGE

Als iets zo groot is, kun je het kennelijk niet genoeg benadrukken. Zo heb je ook Le Grand Palais, een museum van 77000m2, maar er is ook Le Petit Palais. Voornamelijk omdat de laatste gratis is, verkoos ik het om deze te bezoeken. Le Petit Palais mag dan klein heten, maar het is een enorm gebouw. De hal is echt gigantisch en de hoge plafonds zijn prachtig beschilderd. Midden in het gebouw bevindt zich een binnenplaats met een tuin en een fontein.
In het kleine paleis hangen ook erg grote schilderijen. Als je hier te lang naar kijkt, gaat het je duizelen alsof je met een 3d-brilletje in de Rex zit. Voor een schilderij dat de markt afbeeldt (Les Halles van Léon Lhermitte, 4x6m) geldt dit in het bijzonder. Door de compositiebogen vliegen je ogen in cirkels over het werk, tot je steil achterover valt. Ik loop dan ook maar snel door.
Ergens achterin het museum vind ik een vierluik, dat haast probeert te verdwijnen in de muur (Figuren in een interieur van Vuillard). Het is ook groot, maar bijzonder subtiel in kleur en de toets vormt een decoratief patroon. Als je er langer naar kijkt, komt de scène langzaam uit het patroon naar voren. Ik lees nu op internet dat het schilderij oorspronkelijk tegen een behang hing met hetzelfde patroon, waardoor het schilderij perfect gecamoufleerd was.
De subtiliteit van dit werk maakt het weliswaar bijna onzichtbaar, toch weet het me dieper te raken dan het vuurwerk en de knallen van Le Grand Large. Maar voor beide is plaats in mijn hart.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten