donderdag 25 september 2014

The sketchbook project

In New York kun je een gebouw binnenlopen dat er van de buitenkant uitziet als een winkel, om eenmaal binnen je af te vragen of het een bibliotheek, een antiquariaat, of een galerie is. Mijn eerste kennismaking met The Sketchbook Project verliep op deze manier. Sandrien en ik staarden langs oneindige rijen vreemde kaften, zonder dat we een boek uit de kast durfden te halen. “Zijn jullie hier voor het eerst?” We kregen een korte uitleg van het systeem. Kunstenaars kunnen hier een schetsboek kopen en deze eenmaal gevuld terugbrengen. Dan komt hij in de kast, tussen de dertigduizend andere schetsboeken. Bezoekers van het project krijgen een lenerpas waarmee ze in de computer een schetsboek kunnen opzoeken (op naam, thema, discipline etc.) en krijgen vervolgens een schetsboek dat voldoet aan hun zoekopdracht en een willekeurige om in te kijken.
Het project zat dus het dichtst bij een bibliotheek, behalve dat elk exemplaar hier aanwezig volstrekt uniek was. Wij leenden een aantal schetsboeken om in te kijken, die op zeer verschillende wijze gevuld waren. Ik geloof dat de willekeurige schetsboeken de meeste indruk maakten.
Ik heb in mijn leven rond de dertig schetsboeken gevuld en deze boekjes worden zelden door iemand anders dan mijzelf ingekeken. Als je nadenkt over hoeveel kunstenaars er zijn en je voorstelt hoeveel geweldige schetsboeken op boekenplanken stof staan te vergaren…
Ik was bijzonder enthousiast en heb meteen een schetsboek aangeschaft. Inmiddels is er wat tijd overheen gegaan, tijd waarin ik schetsboeken heb gevuld, maar waarin dat ene schetsboek uit New York nog leeg is gebleven.
De manier waarop ik met schetsboeken omga heeft hier misschien mee te maken. Het liefst loop ik eerst een aantal dagen door de stromende regen met mijn schetsboek boven mijn hoofd, voor ik de eerste bladzijden vul. Wanneer het boek vies en krom is, is alle spanning over het lege papier verdwenen en schets ik er op los, zonder me druk te maken over het resultaat van mijn inspanningen.

Dat ene schetsboek uit New York is nog leeg, maar de afgelopen dagen draag ik het bij me waar ik maar ga. Het begint al een beetje krom te trekken en hier en daar zit al een vlekje. Niet lang meer en ik kan de eerste schets maken.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen