donderdag 28 november 2013

What tomorrow will be, no one knows

Dit citaat staat op de muur van het atelier waar ik tot maandag kan werken. Midden in de ruimte staat een oude motor van het type Ik, Jan Kremer en aan het plafond hangen een discobal en een fietswiel. Door vier drie meter hoge ramen schijnt de ochtendzon naar binnen. Overal in de kamer liggen stapeltjes boeken. Er staat een gitaar tegen de muur naast een Venetiaans masker en een schedel. Een kast is overladen met pigmenten en potten lijnolie. Er is ook een kat, die als je naar de wc gaat de deur opent en je gezelschap komt houden. In de keuken vind je de mooiste theepotjes en pannen. Een trapje leidt naar een klein slaapkamertje. Een andere trap naar een opslagruimte. De schilderijen passen hier niet meer en vullen ook het atelier. De grootste schilderijen (ongeveer drie bij twee meter) zijn opgerold. Verder zijn er nog twee brandblussers, twee ventilatoren, een boekenkast vol kunstboeken, een hockeystick, een golfclub, een schommelstoel, een lavalamp, een platenspeler, een schep, drie keukentrappen, twee bokshandschoenen, een orgelpijp, een racefiets, twee fietssturen, een vaas met daarop een gezicht geschilderd, een boomstronk, een grote steen met een hamer en beitel ernaast, een werkbank, een cirkelzaag, een slee, een doos schelpen, zesentwintig lege flessen wijn, vijf volle, een laptop en een Imac waar ik dit op typ.
Kortom, een inspirerende ruimte.

Maar ik ga naar buiten, want ik heb in de buurt geweldige gebouwen gezien. De afgelopen dagen regende het en kon ik ze niet tekenen, of schilderen. Laat het een goede dag zijn!

Rietpenoefening


Sandrien voor schilderij





Geen opmerkingen:

Een reactie posten