donderdag 21 november 2013

The coffee case




Soms denk je aan iets en gebeurt plotseling precies dat waar je aan dacht. Je denkt aan het liedje en dan is plotseling dat liedje op de radio. Ik zag een bordje waarop de tekst Curb your dog stond en ik bedacht me dat daar Curb your enthusiasm, de naam van een tv-serie over een van de tekstschrijvers van Seinfeld, vandaan komt. Later diezelfde dag zag ik een bordje met de tekst Curb your ego, dat mijn vermoeden bevestigde.
Vandaag haalde ik met Sandrien koffie, en we kregen servetjes mee omdat de bekers te warm waren om vast te houden. Ik vertelde over een aflevering uit Seinfeld waarin Kramer een koffiezaak aanklaagt omdat hij de kokend hete koffie over zijn schoot heeft gekregen. Sandrien vertelde me dat de hele Amerikaanse claimcultuur, haar precedent heeft in een zaak over hete koffie. Een vrouw had koffie over zichzelf heen gegooid en klaagde McDonalds aan, omdat er geen waarschuwing op de
beker had gestaan en kreeg gelijk. Ik opende mijn koffiebeker. Je kon het plastic scheuren. ‘Je kunt hem vastklikken’, zei Sandrien. Ik probeerde hem vast te klikken, maar het lukte niet. Ik keek nog eens goed en goot zo een hele lading koffie in mijn schoot. Sandrien zei verbaasd: ‘Ik heb nog nooit iemand zo hard zien lachen, nadat hij koffie over zichzelf heeft gegooid.’
Gisteren was ik in het atelier van Lex Braes. We hebben lang over het schilderen gepraat. Hij werkt naar aanleiding van foto’s of afbeeldingen die hij jaren heeft liggen voordat een afbeelding opeens relevant wordt en hij er een schilderij van maakt. Wanneer een beeld hem dan fascineert, maakt hij soms wel tientallen werken waarin hij dit onderzoekt.
“You should really think about what it is that attracts you.”
De veelheid van indrukken in New York, hebben me misschien een beetje doen vergeten dat schilderen vooral een diepe concentratie is. En wanneer je je maar heel sterk concentreert, dan gebeurt misschien wel precies dat waar je aan dacht.




1 opmerking: