zaterdag 16 november 2013

vertraagd

De aankomst in New York had zo mooi kunnen zijn. Ik keek zenuwachtig uit het raampje naar de verschillende eilandjes die nog geen New York waren, en toch al zo mooi. De meeste eilandjes waren bedekt met laagbouw; houten legohuisjes in verschillende vormen en kleuren. Vanuit het vliegtuig leken ze in hun veelkleurigheid net een koraalrif. De enige gebouwen die erboven uitstaken, waren watertorens, die met hun naar beneden hangende tentakels net kwallen waren.
Ik stapte vol blije verwachting uit het vliegtuig, maar deze vrolijkheid vloeide weg, bij de ontdekking dat mijn koffer niet in New York was aangekomen. Mijn koffer met mijn schilderspullen zou binnen een of twee dagen komen, werd me beloofd.
Ik zei dat de aankomst helaas niet zo mooi was, maar nadat ik even tot rust was gekomen, zag ik plotseling de geweldige wereld om me heen. Ik liep met mijn vriendin door de straten van Brooklyn tot we bij de East River kwamen, waarvan we uitkeken op de muur van Manhattan. Het is een merkwaardig panorama, dat van rechts naar links steeds moderner lijkt te worden, met helemaal rechts het Chryslerbuilding en het Empire State Building, en helemaal links het nieuwe WTC.
Helaas kwamen we Brooklyn niet meer uit. We moesten dicht bij huis blijven, omdat de koffer elk moment kon arriveren, maar dat was wel weer een goede kans om de buurt te verkennen.
Mijn koffer kwam 's avonds, toen ik net bang begon te worden dat hij niet meer zou komen.
Manhattan bij nacht is erg mooi en misschien zal ik mijn nachtrust daar nog wel vaker aan opofferen. Los van de hoogte, zijn de verschillende bouwstijlen al overweldigend. De neo-classicistische bankgebouwen zijn nogal protserig en deze stijl lijkt hier wat misplaatst, maar de meeste wolkenkrabbers hebben zo'n sterk karakter, dat je ze al snel gaat zien als reuzen en ze een gedachtewereld toedicht.
Een paar snelle schetsjes:



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen