dinsdag 19 november 2013

Aan het werk

Daar loop ik dan, met mijn schilderskistje en twee tassen schildersspullen. De mensen die ik tegenkom zijn aan het werk, of ze dragen tenminste werkkleding. Vrachtwagenchauffeurs liggen te slapen op het stuur. De Chinese vrouw die gisteren knoflooktenen in potten stopte, stopt nog steeds knoflooktenen in potten. Een man snijdt bakstenen doormidden met een zaag waar water uitkomt, zodat het stof niet opvliegt.
Ik kijk om me heen en let niet goed op wat voor me gebeurt en dan stap ik in iets zachts. Ik kijk voor me en daar tien centimeter voor mijn hoofd staat een boom, waar ik bijna zo tegenaan was gelopen. Ik kijk naar beneden om te zien waar ik zojuist ben ingestapt, wat mij gered heeft van de vervelende botsing, en daar ligt onder mijn voet een hamburger.
De hele ochtend loop ik door Greenpoint Brooklyn. Af en toe maak ik een schetsje. Ik draag mijn dubbele handschoenen, maar ze hebben hier geen winter, maar een Indian Summer, dus het ziet er wat belachelijk uit. Tegen de middag, want de zon gaat wel om vier uur onder, ga ik zitten en maak ik een schilderijtje. Het blijft ook bij een schets, want de zon draait en schijnt recht op mijn schilderij.
"Why can't you just stand still?!'", roept Lex Braes tegen de zon als ik hem dit vertel. In een cafeetje ontmoeten we deze kunstenaar. Lex is een opvallende verschijning. Hij zegt om de zin fucking of fuck it, maar meestal om zijn eigen woorden te relativeren. Hij vertelt dat hij een week naar Duitsland gaat en dat ik in die tijd van zijn atelier gebruik mag maken. Voordat hij vertrekt zullen we nog twee keer afspreken, om te beginnen aanstaande woensdag.




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen